tri decenije devastacije upola sa lukom

Nekad industrijski i saobraćajni centar, sada zapušteni i napušteni grad. Kliše za iseljavanje i nerazvijenost sjevera


Tvrđava DPS-a je ekonomski, demografski, ekološki, demokratski dotakla dno, sa tendencijom kopanja zemljine kore Ii poslednjeg traga dostojanstva i budućnosti, lijepog Bijelog Polja.


Tri decenije akcionih planova, predizbornih akrobacija sa megalomanskim obećanjima. Džak brašna i porcija ćevapa za glas kako bi se nahranile lični i partijski apetiti na svake četiri godine.


Glavni izvor prihoda Opštine je egalizacionirni fond, odnosno ustupljena sredstva države. Devastirana privreda daje veoma male prihode (zvanično najmanje plate u Crnoj Gori ).


Penzionera je za hiljadu i po više nego zaposlenih, nezaposlenih pet hiljada, socijalno primanje prima oko dvije hiljade građana, dok samo ukupan broj radnika – posjetilaca zgrade Opštine ostaje misterija.


U gradu podno Bjelasice se pak ne krije da se za subvenicje kamata za stambene kredite funckionera DPS-a izdvaja preko 300.000,00 eura.
Umjesto planiranih 100.000 posjetilaca godišnje i valorizacije potencijla Bjelasice i Đalovića pećine, imamo vandalizaciju ruralne infrastrukture. Umjesto rafting kampa rijeka Lim je primjer ekocida. Industrijska zona izgleda kao radioaktivna distopija.


Bezbjednosna situacija je na nivou favele u Riju (bez februara). Mladi su prepušteni ulici i uticajima džeparoša, naše šume i rijeke pretvorene u pustoš.


Zaostavštine uglednih profesora i pisaca pretvorene su u ruševine, dok se festivali u čast pjesnika koriste u publikovanje partijskih agendi i feljtona.
Sportske dvorane služe za sjećanja na slavne dane nekada velikog Jedinstva…


Naša budućnost spakovana u kartu u jednom pravcu.
Za pola godine nas očekuju lokalni izbori. Promjena vlasti nije pitanje, nego potreba. Zajednički, sinergetski, bez kalkulacija, Bijelom Polju moramo dati šansu.


Predrag Terzić, Prava Crna Gora